In 1977 werden de gemeenten
Beringen, Beverlo,
Koersel en Paal gefusioneerd. Hierdoor
groeide Beringen uit tot één van de voornaamste gemeenten van Limburg.
Beringen, het centrum van de vier deelgemeenten, is wellicht het oudste
stadje van de Kempen: reeds in 1239 ontving
Beringen de stadsrechten door een vrijheidskeure, verleend door graaf Arnold IV van Loon en abt Hugo van
de Abdij van Corbie.
Veel ouder dan het verkrijgen van de stadstitel is de plaatsnaam
'Beringen'. Uit de verschillende elementen in de naam valt af te leiden
dat de oorspronkelijke naamgeving dateert uit de tijd van de Germanen.
Naast het bezit van de stadsrechten mag Beringen zich ook sinds
heugelijke tijden beroemen op een eigen wapenschild.
De tien horizontale dwarsbalken in de kleuren 'goud en keel' duiden op
de afhankelijkheid van het graafschap Loon.
De geringde rechtopstaande bruine beer op een zilveren achtergrond is
eigenlijk het wapenschild van de stad.
De stad Beringen blijft verbonden met haar mijnverleden. De site van wordt beschouwd als de toeristische en culturele toegangspoort tot de mijnstreek. Nergens anders in Limburg is het mijnerfgoed zo compact en tegelijk zo uitgebreid bewaard gebleven. De steenkoolnijverheid heeft in Beringen een uniek patrimonium achtergelaten, van schachtbokken, mijnterrils, douchezalen, kolenwasserij, tuinwijk, mijnkathedraal tot zelfs een moskee.
Dit alles en nog veel meer kan je in Beringen bezoeken en beleven.
De geringde beer werd reeds voor 1362 verheven tot
officieel wapen van de stad Beringen.
De tien horizontale dwarsbalken in de kleuren
"goud en keel" duiden op de afhankelijkheid van het graafschap Loon.
De geringde rechtopstaande bruine beer op een
zilveren achtergrond is eigenlijk het wapenschild van de stad.
De geringde beer werd reeds vóór 1362 verheven
tot officieel wapen van de stad Beringen.
Enkele
oude postkaarten van Beringen, Beverlo, Koersel en Paal
